Μικροί Ερευνητές εν δράσει στη γειτονιά
Κάθε μέρα στο σχολείο μαθαίνουμε πολλά πράγματα . Συνήθως ανοίγουμε τα βιβλία μας ή ρωτάμε τους δασκάλους μας ,για να πάρουμε απαντήσεις στα πολλά ερωτήματά που γεννιούνται στο μυαλό μας. Τα τελευταία χρόνια υπάρχει μία ακόμα πηγή από την οποία αντλούμε γνώσεις τόσο εμείς τα παιδιά, όσο και οι δάσκαλοί μας. Όλοι πλέον είμαστε λίγο πολύ εξοικειωμένοι με το διαδίκτυο και τις δυνατότητες που μας δίνει για να πάρουμε έτοιμη γνώση!
Ποιος όμως νοιάζεται για την έτοιμη γνώση, όταν μπορεί να ανακαλύψει μόνος του τη γνώση (ή τέλος πάντων με λίγη βοήθεια) !!! Άλλωστε συχνά η κυρία μάς λέει πως πρέπει να μάθουμε να μαθαίνουμε μόνοι μας!
Γίνεται όμως αυτό;
Γίνεται!! Σήμερα αποφασίσαμε να γίνουμε μικροί ερευνητές στη γειτονιά μας. Αφού πήραμε άδεια από τον διευθυντή μας, κι αφού εξασφαλίσαμε την πολύτιμη βοήθεια της δασκάλας μας, στο μάθημα της Πληροφορικής, ξεκινήσαμε οπλισμένοι ανά δύο με ένα σημειωματάριο, ένα μολύβι και προ πάντων με καλή διάθεση. Στόχος της μικρής εξόρμησης ήταν να αναγνωρίσουμε τα δέντρα που βρίσκονται στη γειτονιά μας.
Σαν επιστήμονες που θέλαμε να γίνουμε, έπρεπε να διαλέξουμε και ένα επιστημονικό εργαλείο. Μια και είμαστε άπειροι ακόμη στο να διερευνούμε, μας φάνηκε πιο εύκολο να ξεκινήσουμε με την Παρατήρηση. Η παρατήρηση είναι μια διαδικασία, που επιτρέπει τον ερευνητή να αντλήσει πληροφορίες άμεσα. Έτσι μόλις βγήκαμε από την αυλή του σχολείου, επικεντρωθήκαμε στην άμεση, στοχευμένη παρατήρηση των δέντρων που συναντούσαμε.
Κάποια δέντρα τα αναγνωρίζαμε με την πρώτη ματιά, όπως μια πανέμορφη ελιά, που βρίσκεται λίγα μέτρα μακριά από το σχολείο. Αμέσως ενεργοποιήσαμε το εργαλείο παρατήρηση. Προσέξαμε τον κορμό, μιλήσαμε για το σχήμα και την μορφή των φύλλων, απολαύσαμε τη σκιά και γρήγορα προχωρήσαμε στην καταγραφή της ονομασίας. Ψάξαμε να βρούμε τους καρπούς, τις ελιές, αλλά δε βρήκαμε. Συμπεράναμε πως αυτή την εποχή δεν έχει καρπούς.
Λίγα μέτρα πιο πέρα , απέναντι στο παρκάκι, όπου παίζουμε συχνά ,γιατί υπάρχει ένα υπέροχο και φιλόξενο για εμάς τα παιδιά βιβλιοπωλείο, Το παρκάκι, δεσπόζει στο κέντρο ένα μεγάλο δέντρο .Το καλοκαίρι μαζευόμαστε από κάτω για να χαρούμε τον παχύ ίσκιο του. Δίπλα του, αυτήν την εποχή, είναι ανθισμένο ένα άλλο μικρότερο δέντρο, το οποίο ανθοφορεί με υπέροχα μοβ άνθη.
Κανείς δεν ήξερε τι δέντρα ήταν αυτά. Όσο και να παρατηρήσουμε το μέγεθος , το σχήμα και τη μορφή των φύλλων κανείς από εμάς δεν γνώριζε ούτε το ένα, το μεγάλο δέντρο, ούτε το μικρό. Σε αυτό το δύσκολο σημείο της εξόρμησης μας βοήθησε η κυρία της Πληροφορικής.
Έβγαλε από την τσέπη της το κινητό της και στη συνέχεια φωτογράφισε το δέντρο με τα μοβ άνθη. Σε λίγο γύρισε προς το μέρος που ήμασταν συγκεντρωμένοι και μας ανακοίνωσε πως το δέντρο ονομάζεται Το δέντρο του Ιούδα ή Κουτσουπιά. Το δέντρο που σήκωσε, άθελά του, το βάρος της μεγάλης προδοσίας του Ιούδα, λέει μια λαϊκή παράδοση. Είχε μάλιστα κάποτε ολόλευκα άνθη, αλλά βάφτηκαν από ντροπή ρόδινα, επειδή σχετίστηκε με τον προδότη.
Όλοι αμέσως ψάξαμε να βρούμε να ακουμπήσουμε κάπου τα σημειωματάριά μας για να καταγράψουμε το περίεργο αυτό όνομα και ό,τι μας έκανε εντύπωση. Το παγκάκι του δρόμου αντικαθιστά τα θρανία του σχολείου κι εμείς ζούμε τη χαρά της ανακάλυψης. Η κύρια της πληροφορικής μας εξηγεί πώς άντλησε αυτές τις πληροφορίες, που εμείς φυσικά δεν μπορούσαμε να έχουμε χρησιμοποιώντας μόνο το εργαλείο παρατήρηση. Μας είπε λοιπόν πως έχει κατεβασμένη μια εφαρμογή που ονομάζεται Google Lens. Καθένας μπορεί να κατεβάσει αυτή την εφαρμογή και να τη χρησιμοποιήσει. Μας έδειξε όλη τη διαδικασία . Η κυρία μας είπε πως μπορούμε να φωτογραφίζουμε οτιδήποτε. Αυτή η εφαρμογή μπορεί να αναγνωρίζει τα αντικείμενα.
Για να καταλάβουμε καλύτερα, έκοψε ένα φύλλο από το δέντρο που δεσπόζει στο κέντρο του πάρκου και το φωτογράφισε. Η εφαρμογή αναγνώρισε αμέσως το δέντρο.
Πρόκειται για τον Σφένδαμο, αλλιώς ψευδοπλάτανος. Παρατηρήσαμε το μεγάλο ύψος του δέντρου, τα πλατιά φύλλα και τις ρίζες που φαίνονται κι έξω από το έδαφος. Οι πληροφορίες είναι πολλές. Η ανάγκη της καταγραφής όσων ακούμε επιτακτική. Η γειτονιά όμως είναι υποστηρικτική. Αμέσως η ιδιοκτήτρια του βιβλιοπωλείου η Κα. Λένια προσφέρει τις καρέκλες της και το στρόγγυλο τραπέζι της. Γίναμε μια αγκαλιά, γειτονιά και σχολείο!
Από πριν είχαμε επιλέξει το θέμα και το χώρο της έρευνας, που είναι η αναγνώριση και η ονομασία των δέντρων της γειτονιάς. Η εκτίμηση μας όσον αφορά στα προβλήματα που θα συναντούσαμε κατά τη διάρκεια της έρευνας δεν ήταν λανθασμένη. Τι θα γινόταν στην περίπτωση που με την απλή παρατήρηση δεν αναγνωρίζαμε κάποιο δέντρο; Ευτυχώς που ανακαλύφθηκε η τεχνολογία και ευτυχώς που υπάρχουν δασκάλες που με πολλή υπομονή και χαρά μας διαφωτίζουν πάνω σε αυτά τα θέματα!!
Στο δρόμο της επιστροφής παρατηρήσαμε πως δεξιά κι αριστερά στο δρόμο προς το σχολείο υπάρχουν στη σειρά πολλά δέντρα του ίδιου είδους. Μας είχαν κάνει μεγάλη εντύπωση, όταν πριν τρεις περίπου εβδομάδες είχαν γεμίσει με ροζ άνθη. Σήμερα τα άνθη έχουν εξαφανιστεί . Στη θέση τους βλέπεις μόνο κοκκινωπά φύλλα. Η κυρία μας φωτογράφισε ένα από αυτά τα δέντρα. Η εφαρμογή μας ενημέρωσε πως πρόκειται για την Καλλωπιστική Δαμασκηνιά ή Προύνος.
Τα δέντρα μέσα στην αυλή του σχολείου μας δεν έχουν ακόμα φύλλα. Είμαστε στην αρχή της άνοιξης, Απρίλης. Κάποια φυλλοβόλα δέντρα γεμίζουν αργότερα με φύλλα. Δεν μπορέσαμε να αναγνωρίσουμε το είδος των δέντρων που βρίσκονται περιμετρικά γύρω γύρω από την σχολική αυλή μας. Θα κάνουμε υπομονή μέχρι να εμφανιστούν τα φύλλα. Η εφαρμογή χρειάζεται δεδομένα για να σου δώσει την πληροφορία που θες. Σε αυτό το σημείο καταλάβαμε πως και η παντογνώστρια τεχνολογία έχει τα όριά της.
Άραγε ένας επιστήμονας, ο γεωπόνος , θα μπορούσε να βοηθήσει, να δώσει απάντηση στο ζήτημα που μας απασχολεί χωρίς τη συνδρομή της τεχνολογίας;
Ακόμη περιμένουμε την απάντηση από το δήμο μας, στο κάλεσμα για συνδρομή στο ταξίδι της γνώσης…
ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ: Ματζερίδου Μελανία