Στο δικό μας σχολείο χωράνε όλοι !
Μεγάλοι , μικροί. Ψηλοί και κοντοί . Έξυπνοι και πιο έξυπνοι. Ήρεμοι και φωνακλάδες. Ανήσυχοι και τολμηροί. Αδύνατοι και στρουμπουλοί.
Όλοι χωράνε . Όλοι καλοδεχούμενοι !
Άσπροι , μαύροι , κίτρινοι … Είμαστε τόσο διαφορετικοί, κι αυτή είναι η ομορφιά μας. Δε συμφωνούμε σε όλα! Διαφωνούμε κι όμως κρατάμε . Κρατάμε ο ένας τον άλλον, γιατί αγαπάμε.Όλοι οι άνθρωποι κάτι αγαπούν. Όλοι εκδηλώνουν ποιότητες αγάπης σε διάφορες κατευθύνσεις και πρόσωπα. Εμείς εδώ παλεύουμε να μετουσιώσουμε την αγάπη, που καμιά φορά είναι ατελής, γιατί αποσκοπεί στην απολαβή .Υπάρχουν στιγμές που η αγάπη είναι περιορισμένη… Ξινίζει γιατί δεν αντέχει το διαφορετικό.Συνήθως δεν αγαπάμε ό,τι μας είναι δυσάρεστο ή ξένο, γιατί απλά μας είναι ακατανόητο ν’ αγαπάμε κάτι που δεν μας αρέσει, κάτι που δεν νιώθουμε δικό μας. Υπάρχουν όμως κι εκείνες οι στιγμές που η αγάπη θριαμβεύει.
Στο δικό μας σχολείο παλεύουμε όλοι μαζί, γνωρίζοντας πως η μεγαλύτερη μάχη δεν είναι αυτή που στρέφεται εναντίον του άλλου, αλλά αυτή που στρέφεται εναντίον της κακής εκδοχής του εαυτού μας.
Χρόνια ταξιδεύουμε μαζί·
η Ιθάκη μας γνέφει…
-έτσι τουλάχιστον νομίζουμε…
Όμως ποιος είσαι;
Εγώ;
Τρέμω, ξέρεις,
τις Συμπληγάδες
που κρύβω μέσα μου,
όπως κι εσύ.
Αν τα αφήναμε όλα πίσω…
αν αλλάζαμε πλοίο, ταξίδι, Ιθάκη
εμάς τους ίδιους…
Τολμάς;»
Μαρία Κούλη, Αν αλλάζαμε κουρτίνες (ποιητική συλλογή)
ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ: Ματζερίδου Μελανία (Δ΄τάξη)