Λέσχη Ανάγνωσης

Το πρώτο βιβλίο που διαβάσαμε στη Λέσχη μας ήταν το μυθιστόρημα «ΣΟΦΙΑ» της Ζωρζ Σαρή.

Το δεύτερο βιβλίο γύρω από το οποίο συζητήσαμε με τα μέλη μας ήταν «ΤΟ ΚΑΠΛΑΝΙ ΤΗΣ ΒΙΤΡΙΝΑΣ» της Άλκης Ζέη.
Το τρίτο βιβλίο με το οποίο ασχοληθήκαμε ήταν το «ΣΠΙΤΙ ΓΙΑ ΠΕΝΤΕ» της Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπόλου.
Την Πέμπτη 3-5-2018 στο χώρο του 6ου Γυμνασίου Ευόσμου συναντήσαμε, συνομιλήσαμε και γνωρίσαμε τη συγγραφέα.

Το βιβλίο με το οποίο κλείσαμε τη σχολική χρονιά ήταν το μυθιστόρημα της Λίτσας Ψαραύτη: «Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΗΣ ΓΟΡΓΟΝΑΣ».

Ξεκινήσαμε τη φετινή χρονιά στη Λέσχη μας με το βιβλίο: «ΤΟ ΑΓΟΡΙ ΜΕ ΤΗ ΒΑΛΙΤΣΑ», του θεατρικού συγγραφέα Μάικ Κένι σε διασκευή της Ξένιας Καλογεροπούλου και εικονογράφηση του Βασίλη Σελιμά.

Το βιβλίο έγινε αφορμή για συζήτηση με τα παιδιά για το προσφυγικό ζήτημα, τα δεινά του πολέμου και την αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής. Το κείμενο της Μαρίζας Ντεκάστρο διαφωτίζει τη σχετική ανάγνωση

 http://www.oanagnostis.gr/%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%AC-%CF%80%CF%81%CF%8C%CF%83%CF%86%CF%85%CE%B3%CE%B5%CF%82-%CF%84%CE%BF-%CE%B5%CE%BA%CE%B5%CE%AF-%CF%84%CE%BF-%CF%84%CE%B1%CE%BE%CE%AF%CE%B4%CE%B9-%CF%84/

«Ο Μόλσα στα ίχνη της ευτυχίας», του Νταβίντ Σιρίσι

Το βιβλίο αυτό ήταν το πρώτο βιβλίο που διαβάστηκε από τα μέλη της λέσχης μας, με αφορμή τις εορταστικές εκδηλώσεις για την 28η Οκτωβρίου. Μια διαφορετική προσέγγιση στο θέμα του πολέμου γεμάτη ευαισθησία, συγκίνηση και στοχασμό.

  

Βρισκόμαστε στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, σε μια χώρα που καταλαμβάνεται από τους Ναζί, δίχως να κατονομάζεται. Εκεί ζει ο Μόλσα, ο οποίος είναι σκύλος. Ζει με την οικογένειά του, αγαπάει τα δυο παιδιά της, αλλά βλέπει από τη μια στιγμή στην άλλη τα πάντα να συντρίβονται. Το σπίτι βομβαρδίζεται, η οικογένεια εξαφανίζεται και τα ερείπια δεν του φανερώνουν τίποτα.

Ο Μόλσα αρχίζει να τους αναζητά. Κάποτε του άρεσε να κυκλοφορεί στο καλάθι του ποδηλάτου, να κυνηγάει το νερό από το λάστιχο και να περνάει κάτω από τις αγελάδες στα λιβάδια. Τώρα στα ρουθούνια του έχει μόνο τη μυρωδιά του Μίρεκ και της Γιανίνκα, των δυο παιδιών της οικογένειας. Όλη του η ύπαρξη καθορίζεται από αυτή τη μυρωδιά. Προσπαθεί να επιβιώσει, να ακολουθήσει το ένστικτό του, να υπάρξει με άλλους σκύλους σε δύσκολες συνθήκες και να ξαναβρεί τα παιδιά και την οικογένειά του.

“Πριν πέσει η βόμβα, εγώ ήμουν σκύλος του σπιτιού. Ήμουν συνηθισμένος να μη βρέχομαι όταν έβρεχε και να μην κρυώνω όταν έκανε κρύο. Έβρισκα το πιάτο μου γεμάτο φαγητό, δυο φορές την ημέρα. Ήμουν καθαρός, δεν είχα ψύλλους και πατούσα πάνω σε ξύλινα πατώματα και μαλακά χαλιά…”

Καλά καταλάβατε. Ο Μόλσα είναι ο αφηγητής της ιστορίας. Ο συγγραφέας Νταβίντ Σιρίζι δημιουργεί έναν ήρωα που ζει ως σκύλος και μόνον ως τέτοιος τις αγωνίες, τους φόβους, τις αναμνήσεις, τις ματαιώσεις του. Δεν καταλαβαίνει γιατί γίνονται πόλεμοι, δεν μπορεί να εξηγήσει την απληστία, τις βόμβες, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, την μοναξιά, την εγκατάλειψη. Η όσφρησή του τον οδηγεί, οι μυρωδιές τον καθορίζουν, η μνήμη του τον κινητοποιεί να αναζητά. Η σκέψη του είναι η αντάμωσή του με τα δυο παιδιά.

Το συγκλονιστικό στον Μόλσα είναι ακριβώς αυτό. Τη φρίκη του πολέμου την είδαμε πολλές φορές μέσα από το βλέμμα των ανθρώπων. Την είδαμε αρκετές φορές στη λογοτεχνία μέσα από τη ματιά ζώων που εξανθρωπίστηκαν μέσα από την πένα των συγγραφέων του. Τη συγκλονιστική απλότητα ενός ζώου που είδε την σκληρότητα του ανθρώπινου κόσμου ως τέτοιο, σπάνια την ανταμώσαμε. Και όταν είναι καλογραμμένο και στιβαρό, γεμάτο τρυφερότητα και αλήθεια, όπως ο Μόλσα του Νταβίντ Σιρίζι, τότε η γνήσια συγκίνηση που νιώθεις σταδιακά κλιμακούμενη διόλου απρόσμενη είναι.

Κατά βάση ο Μόλσα είναι μια γκραν αντιπολεμική ιστορία. Νομίζω όμως πως ταυτόχρονα είναι και ένα άτυπο δοκίμιο στη φύση και τη διαφορετικότητα των ζώων, στην ευγένεια της δικής τους ψυχής, στον τρόπο που αντιλαμβάνονται και δρουν εν αντιθέσει με τους ανθρώπους και τελικά στα υλικά που τα εξουσιάζουν και τα κινητοποιούν. Ο Μόλσα είναι ένας σκύλος. Και θα γεμίσει με αισιοδοξία τα δικά σας δομικά υλικά.

Το βιβλίο απέσπασε στην Ισπανία το Βραβείο Εdebé Παιδικής και Νεανικής Λογοτεχνίας (2013) και στην Ιταλία το Κρατικό Βραβείο «Ένα βιβλίο για το Περιβάλλον» (2016), το Βραβείο Cento (2017) και το Βραβείο Strega (2017).

Στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Καλέντη.

Φέτος η Λέσχη μας «χωρίστηκε» σε δύο ομάδες, μία για τους/τις μαθητές/τριες της πρώτης, της δευτέρας, της τρίτης τάξης και μία για τα μεγαλύτερα παιδιά. Οι μικροί μας αναγνώστες ξεκίνησαν την ανάγνωση με το βιβλίο της κ. Ντίνας Μαχαιρίδη, η οποία είναι και μητέρα μαθήτριας των σχολείων μας, «Με 7 παραμύθια συντροφιά, θα σας πω όνειρα γλυκά». Η συγγραφέας επισκέφτηκε τη λέσχη μας και συνομίλησε με τα παιδιά για το περιεχόμενο του βιβλίου της και των θεμάτων που αυτό αναδεικνύει (φιλία, ισότητα, περιβάλλον, παιχνίδι, ελεύθερος χρόνος, αποδοχή, κ.ά.).